Zadzwoń: 608152185

Hurtownia "WYKONANE Z DREWNA" Meble sosnowe, schody, sztachety, boazeria, tralki, poręcze.

Warunki montażu parkietu – instrukcja

MONTAŻ
Parkiety oraz deski parkietowe lite mogą być montowane na podkładach drewnianych lub jastrychach cementowych, na warstwie izolacji termicznej i przeciwwilgociowej, z zachowaniem dylatacji obwodowych.
.
Przed instalacją produkt należy skontrolować na obecność wad, ponieważ producent nie ponosi odpowiedzialności za świadome użycie wadliwych elementów w wykonanej podłodze.
Podkłady cementowe powinny spełniać poniższe wymagania:
  • wytrzymałość – podkład i połączenia klejowe powinny mieć wytrzymałość minimum 20 Mpa na ściskanie i 2,0 – 3,0 N/mm2  na ścinanie, w przypadku drewna egzotycznego odpowiednio 30 Mpa i 3,0 N/mm2,
  • równość – nie większe ugięcie niż 3 mm / 2 m,
  • brak pęknięć (wymaganie trwałego zamknięcia – klamrowania pęknięć i dylatacji pozornych),
  • wilgotność podkładu z jastrychu cementowego nie większa niż 2% (pomiar CM),
  • podkłady niepylące, twarde, zwarte, jednorodne w strukturze i przekroju.

SZLIFOWANIE
Zamontowane parkiety oraz deski parkietowe lite wymagają wykończenia. Szlifowanie posadzki powinno nastąpić po okresie tzw. aklimatyzacji drewna
  w pomieszczeniu, który w zależności od gatunku drewna, jego wymiarów i warunków panujących w pomieszczeniu, powinien wynosić od 1 tygodnia do kilku tygodni. Szlifowanie odbywa się aż do osiągnięcia szlifu o granulacji 100 lub 120, następnie parkiet oraz deski parkietowe są szpachlowane, polerowane i lakierowane lub olejowane i woskowane – według zaleceń zamawiającego lub ustaleń projektowych. 
UŻYTKOWANIE POSADZEK DREWNIANYCH
Świeżo polakierowana, zawoskowana bądź zaolejowana posadzka drewniana nie może być zbyt wcześnie użytkowana. 
Okres utwardzania się lakieru, wosku oraz oleju wynosi około 14-21 dni i dopiero po tym czasie parkiet oraz deski parkietowe nadają się do pełnego użytkowania. Im bardziej posadzka drewniana jest chroniona w pierwszych dniach po lakierowaniu, olejowaniu bądź woskowaniu tym większa jest trwałość warstwy nawierzchniowej i tym dłużej posadzka drewniana pozostanie w dobrym stanie.
 
W okresie utwardzania się lakieru, wosku bądź oleju oraz podczas użytkowania parkietu oraz desek parkietowych nie wolno przykrywać podłogi folią budowlaną czy malarską.
 
Na czas prac malarskich posadzkę drewnianą należy przykryć papierem falistym.
Na skutek użytkowania posadzki lakier, wosk i olej ulega ścieraniu, dlatego po roku (dotyczy posadzek olejowanych i woskowanych) oraz kilku latach (dotyczy posadzek lakierowanych) wskazane jest ponowne lakierowanie, olejowanie bądź woskowanie parkietu bądź desek parkietowych.
 
Aby przedłużyć użytkowanie tak wykończonej posadzki drewnianej należy ją systematycznie konserwować profesjonalnymi środkami pielęgnacyjno-konserwacyjnymi odpowiednimi do zastosowanej formy wierzchniej (inna do powierzchni lakierowane, inna do woskowanej i jeszcze inna do olejowanej).

OPTYMALNE  WARUNKI  UŻYTKOWANIA  PARKIETU ORAZ DESEK PARKIETOWYCH
Drewno parkietu oraz desek parkietowych reaguje na zmiany klimatu w pomieszczeniu.
 
Jeśli przez dłuższy czas utrzymuje się wysoka wilgotność powietrza, parkiet oraz deski parkietowe wchłaniają wilgoć i pęcznieją – widoczne jest krawędziowanie lub łódkowanie deszczułek.
Przy zbyt suchym powietrzu (szczególnie w okresie grzewczym) drewno oddaje wilgoć kurcząc się przy tym, co może spowodować pojawienie się szczelin pomiędzy deszczułkami.
Szczególnie może być to widoczne w pierwszym okresie grzewczym. Jest to naturalna reakcja drewna na zmiany wilgotności powietrza.
Usunięcie w/w wad nie powinno nastąpić wcześniej niż około 8-10 tygodni po zakończeniu okresu grzewczego i osiągnięciu przez drewno normatywnej wilgotności.
Optymalne warunki przechowywania, montażu oraz użytkowania parkietu i desek parkietowych odpowiednio wynoszą:

  • wilgotność powietrza :   45-65%,
  • temperatura powietrza : 18-23°C,
  • wilgotność parkietu : 7-11%.
Wilgotność powietrza poniżej 45% powoduje powstawanie szczelin w parkiecie oraz deskach parkietowych i wyginanie się drewna, natomiast wilgotność powyżej 65% może spowodować deformację drewna (krawędziowanie, łódkowanie).
Powstawania szczelin w parkiecie oraz deskach parkietowych można uniknąć poprzez utrzymanie właściwego klimatu w pomieszczeniu. Przy zbyt suchym powietrzu należy zastosować nawilżacze powietrza.
Uwaga : pojawienie się szczelin czy łódkowanie się deszczółek parkietowych oraz desek parkietowych w przypadku przekroczenia powyższych norm nie może być powodem reklamacji posadzki drewnianej.
Aby parkiet oraz deski parkietowe zachowały swoje walory estetyczne, a lakier lub olejo bądź wosk nie uległ wytarciu należy zastosować podkładki filcowe pod meble, szczególnie stoły, krzesła i fotele oraz system wycieraczek w wejściu do budynku i/lub pomieszczeń.
NATURALNA PRACA DREWNA – SZCZELINY W PARKIECIE ORAZ DESKACH PARKIETOWYCH
Wszyscy parkieciarze znają powtarzające się co roku w okresie grzewczym zapytania klientów dotyczące pojawiających się pęknięć, szczelin i rozszczepień. Nie łatwo przychodzi uspokoić klientów i wyjaśnić, że mają do czynienia z typowym dla naturalnego materiału, jakim jest drewno, pro­cesem pęcznienia i kurczenia się.
W ostatnim czasie problematyka ta staje się coraz bardziej widoczna w publikacjach prasowych i programach telewizyjnych, skupiających się na krańcowych przypadkach złego wykonawstwa prac rzemieślniczych. Prowadzi to do nadwrażliwości i nieufności klientów, przekonanych, że na każdym kroku są oszukiwani przez rzemieślnika. W tym przypadku należy dziwić się takiemu zachowaniu klientów, ponieważ wiele mówi i pisze się o biologicznych materiałach budowlanych i wyrobach z materiałów naturalnych oraz zdrowym stylu życia. Należy wyjaśnić, że drewno, jako materiał higroskopijny, stara się dopasować do panującego w pomieszczeniu klimatu, przez co zmienia się jego wilgotność i objętość. W tym momencie dochodzi do głosu nie tylko wspomniana wyżej nieufność, lecz także brak zrozumienia. Aby ułatwić rozmowę z klientami w takich sytuacjach chcemy przypom­nieć niektóre argumenty, którymi można się podeprzeć w rozmowie z klientami.
Parkiet oraz deski parkietowe dostarczane są z wilgotnością 9 +/- 2% i tak też powinny być wbudowane lub układane. Ta wilgotność drewna odpowiada klimatowi pomieszczenia od 20 oC do 22oC i 45% do 60% względnej wilgotności powietrza. Wspomniany wyżej klimat powinien być osiągnięty na przestrzeni roku; w lecie będzie on jednak przekroczony, a w zimie, w wyniku stosowania powszechnych dzisiaj rodzajów ogrzewania, niższy. Stosownie do tego nieuniknione stają się zmiany zachodzące w naturalnym produkcie drewnianym: w lecie parkiet oraz deski parkietowe będą pęczniały, natomiast w zimie będą się kurczyły.
Powyższe zasady znane są od stuleci, a parkieciarze zwracają na nie i powiązane z nimi szczegóły, uwagę przy każdej nadarzającej się okazji, jednak staje się to coraz mniej zrozumiałe w wyniku porównań do sztucznych materiałów. Znany Instytut Badania i Kontroli Drewna opracował ostatnio na podstawie długofalowych badań dokumentację dotyczącą parkietu oraz desek parkietowych, na której chcemy oprzeć naszą argumentację:
Parkiet oraz deski parkietowe są w zasadniczy sposób zależne od panujących warunków klimatycznych. Zakłócenie równowagi klimatu pomieszczenia, szczególnie poprzez zmiany względnej wilgotności powietrza, wpływa z jednej strony negatywnie, a jednocześnie pozytywnie na ułożone drewniane podłogi. Oznacza to, że w lecie przy względnej wilgotności powietrza 75% i temperaturze 20oC wilgotność drewna wyniesie 14,5%, podczas, gdy w zimie, przy sztucznym ogrzewaniu pomieszczeń, względna wilgotność powietrza obniży się do 45% przy tej samej tem­peraturze 20oC, co w efekcie da wilgotność drewna na poziomie 8,4%.
Możliwe jest również, że w pomieszczeniach ogrzewanych, bez względu, czy jest to ogrzewanie tradycyjne, czy podłogowe, osiągnie tylko 34%, tak, że wilgotność drewna wyniesie wtedy jedynie 6,8%. W takich przypadkach bezwzględnie dochodzi do powstawania szczelin o znacznej szerokości.
Podobnie wygląda to również w przypadku podłóg lakierowanych, ponieważ warstwy lakieru nie zapobiegają wymianie wilgoci pomiędzy drewnem a powietrzem w pomieszczeniu, mogą ją jedynie nieco opóźnić. Inaczej mówiąc: lakierowanie nie jest w stanie zlikwidować efektów higroskopijności drewna.
W wyniku materiałowo uwarunkowanego pęcznienia i kurczenia drewna powstają niewielkie szczeliny również w powłoce lakieru. Właśnie fakt pojawienia się szczelin na powierzchni lakieru jest uznawany przez klientów za katastrofę, ze względu na to, że jak twierdzą, woda, a także brud będą teraz mogły wnikać w podłogę (chociaż zadanie lakieru nie polega na uczynieniu podłogi wodoodporną, a służy głównie utrzymaniu wartości powierzchni parkietu i zna­cznemu ułatwieniu konserwacji).
Pierwszym wnioskiem niniejszych rozważań jest to, że jeżeli klimat pomieszczenia w ciągu roku nie będzie wyrównywany, parkiet oraz deski parkietowe podlegać będą naprężeniom wynikającym ze skurczu i pęcznienia, natomiast w końcowej fazie okresu grzewczego uwidocznią się mniejsze lub większe szczeliny. Zanikające po okresie grzewczym niewielkie szczeliny (nazywane często błędnie przez klientów „rysami”) można w prosty sposób zlikwidować również w okresie grzewczym, nawilżając dodatkowo powietrze w pomieszczeniu. Nawilżanie w żaden sposób nie szkodzi parkietowi, deskom parkietowym czy innym podłogom drewnianym, ponie­waż występujące w czasie pęcznienia i skurczu drewna naprężenia są przejmowane przez warstwę kleju i powierzchnię podłoża, i zgodnie z doświad­czeniem i praktyką bez szkód redu­kowane.
W wypadku, gdy nie przeprowadza się dodatkowego nawilżania pomieszczeń, następuje mocniejsze wysychanie drewna. Godne polecenia są nawilżacze z wbudowanym higrostatem (regula­torem wilgotności). Najlepiej przyjęły się parowniki, które muszą być oczyszczane. Pozostałą wodę należy wylewać, całe urządzenie powinno być co dwa tygodnie oczyszczane, a wkłady wymieniać co cztery do ośmiu tygodni.
Należy zwrócić uwagę również na fakt, ze również higiena powietrza i zachowanie dobrego samopoczucia wy­magają opisanych środków. Tak też należy rozumieć wskazówkę zawartą w instrukcji konserwacji parkietu oraz desek parkietowych: „stała wilgotność powietrza jest korzystna dla dobrego samopoczucia ludzi, jak i stanu posadzek drewnianych”.
Zbiorniki zawieszane na grzejnikach nie wystarczają, aby zapewnić stałą wilgotność powietrza w pomieszczeniu; są one za małe w stosunku do potrzeb. Ich pojemność użytkowa wynosi ćwierć, najwyżej pół litra wody, tak że powierzchnia odparowania jest mini­malna. Aby w pokoju o powierzchni 16 m2 i normalnej wysokości, z uwzględnieniem normalnego umeblowania, utrzymać względną wilgotność powietrza w granicach 45 do 50% potrzebne jest w ciągu 24 godzin 2 do 4 litrów wody. W dużym, umeblowanym pomieszczeniu o 25 m2 i 2,5 m wysokości zapotrzebowanie na wodę przy 20oC w ciągu 24 godzin wynosi 6 litrów. Z powyższego widać, że wyłącznie poprzez wymuszone mechanicznie nawilżanie powietrza w pomieszczeniu można znacznie ogra­niczyć wysychanie drewna.
Utrzymywanie względnej wilgotności powietrza na stałym poziomie 55% jest godne polecenia, ponieważ ma następujące zalety:
–         Uniknięcie zbędnego i nadmiernego wysychania drewna
–         Zminimalizowanie procesu powstawania szczelin
–         Uniknięcie naprężeń skurczowych w warstwie kleju
–         Poprawa higieny powietrza
Parkieciarz powinien mieć również świadomość, że parkiet oraz deski parkietowe mogą zwiększyć wilgotności zarówno w transporcie, jak i w czasie składowania, i dlatego tak szczególnie istotne jest, aby nie przechowywać go na budowie.
Z powyższego wypływa następna reguła o zasadniczym znaczeniu „drewno do celów budowlanych, szczególnie znajdujące zastosowanie we wnętrzach, powinno zarówno w czasie obróbki jak i w magazynie oraz przy układaniu wykazywać wilgotność, która odpowiadałaby średniej wilgotności rocznej przyjmowanej przez drewno w warunkach użytkowania”.
Nawiązując do tego należy pamiętać, ze wilgotność powietrza w północnej i w południowej części kraju na wolnym powietrzu jest zupełnie inna. I tak w północnej Polsce, na wybrzeżu mamy do czynienia ze stałą wilgotnością 80-90%, co powoduje w okresie, gdy pomieszczenia nie są ogrzewane, wzrost wilgotności drewna, a tym samym do znacznych obciążeń w warstwie kleju i na powierzchni jastrychu, niż to ma miejsce w pozostałych częściach kraju.
Wszystkie omówione czynniki (klimat pomieszczeń, wilgotność drewna, systemy grzewcze) pozwalają stwierdzić, że szczeliny pomiędzy elementami parkietu oraz desek parkietowych są nie do uniknięcia.